Karşı Kıyıdaki Aşk

Karşı Kıyıdaki Aşk



Zamanın birinde birbirini deli gibi seven bir çift varmış. Kız kıyının bir ucunda erkek ise diğer ucundaymış. Evlerinin balkonuna çıkar ve uzaktan uzağa birbirlerine bakarlarmış. Oysa o kadar uzakmış ki birbirlerini zar zor ayırt ederlermiş. Ama aşk işte…

Her sabah balkona çıkar birbirlerini beklerler akşam olana kadar da içeri girmezlermiş. Aileleri durumu bilmiyor ve evlatlarının bu tavırlarına bir anlam yükleyemiyorlarmış. Su çok derinmiş ve fakir bir köy olduğu için karşıdan karşıya geçmeye tek bir kayık bile yokmuş. O kadar utangaç ve safmışlar ki kimseye ne dertlerini açabilmiş ne de tek kelime edebilmişler.

Kızın upuzun başak gibi saçları varmış, öyle parlakmışlar ki, erkek o kadar uzaktan bile güneşin altında parladığını görebiliyormuş, her gece yatağına girdiğinde onun saçlarını okşadığını hayal ediyormuş..

Aradan günler, aylar geçmiş. Hiç bıkmadan hala birbirlerini izliyorlarmış, ama bir el sallamaya bile cesaretleri yokmuş. Ailesi kızı evden hiç çıkarmazmış. Aklından hep geçirirmiş erkek, “onunda beni sevdiği ürün teşhir standı ni bilsem hiç düşünmeden atlarım suya giderim yanına” diye. Kız ise “keşke yüzme bilsem ve yanına gidebilsem” diye düşünürmüş hep. Ama nasıl yapabilirlerdi ki? Su o kadar derin ve soğuk bir o kadar da uzaktı iki karşı kıyıya…

Kız bir gün dayanamadı ve içindekileri annesine anlattı, bu özlem, bu aşk çok fazla geliyordu küçücük kalbine. Annesine karşı kıyıdan bir erkeğe gönlünü kaptırdığını ve onunla tanışmak istediğini anlattı. Belki annesi ona yardımcı olabilir diye düşünmüştü… Ama annesi buna karşı çıktı ve sabaha kadar dövdü, balkonunu kilitledi, anahtarı camdan aşağı attı. Canını yakan, annesinden yediği dayaklar değil bir daha balkona çıkamayıp onu göremeyecek olmaktı. Erkek günlerce balkonda onu bekledi, bıkmadan usanmadan. Kız onu camın arkasından bekleyişini izledi. Artık onu sevmediğini görmek istemediğini düşünmesinden çok korkuyordu..

Aylar geçti, kış gelmişti, hala sevdiği kızı bir kerecik dahi olsa görmek için bekliyordu. Soğuk havaya inat dimdik bir şekilde orada duruyordu işte…
Bir gece hava sıfırın altındaydı, kız gözyaşları içinde sevdiği adamı izliyordu. Neden hala vazgeçmediğini onu beklediğini anlayamıyordu, belki de hiçbir zaman kendisine bakmamıştı belki de o kendi üstüne alınmıştı…

Kar taneleri yavaş yavaş suya karışırken erkek son bir kez gökyüzüne baktı, tek bir yıldız dahi yoktu, soğuk rüzgar düşman gibi yüzüne çarpıyordu. O an anladı ki bir daha onu göremeyecekti, onsuz yaşamaktansa hiç yaşamamayı tercih ederdi. Ayağa kalktı ve parmaklıklara yaklaştı. Kendini derin ve bıçak gibi keskin suya bırakmadan önce son sözleri bu oldu.

“ Saçlarına dokunamadığım, gözlerinde kaybolamadığım sevdiğim, seni ilk gördüğüm günden beri kalbim hep senin için var oldu, senin yokluğun gibi şimdi oda son bulacak” sesi havada yankılanırken bedeni bir çöp gibi derin sulara daldı..

Kız olduğu yerde gördüğü sahneye bir anlam vermeye çalışıyordu. Hayır, hayır bu olamazdı. Kilitli camdan kendini attığında cam parçaları tüm bedenine saplanmıştı, soğuk suya karıştığı anda bedeni bir sıcaklık ile doldu.. kan.. sular boğazından geçtikçe kendinden geçiyor ve ölümün soğuk nefesi ile karşılaşıyordu. Yüzmeyi bile bilmiyordu oysa.. Ama pes etmeyecekti sevdiği erkeği kurtaracaktı. Var gücüyle nefesini tuttu ve kendini yukarı doğru çekti. Farkında olmadan suda ilerliyordu. Deli gibi ağlıyor ve bağırıyordu ama sesini duyuramıyordu. O kadar çok ilerledi ki o kadar çok yoruldu ki gene de vazgeçmedi, aşkından vazgeçmeyecekti…

Onu bulduğunda suyun altında öylece yatıyordu, bedenini bir bebek gibi kavradı ve yukarı çekti, suyun üstüne… erkek gözlerini açtı ve son kez yüzüne baktı.. tıpkı hayal ettiği gibiydi.. saçları gerçekten de başak gibiydi, ay ışığında bile parlıyordu. Tıpkı hayallerindeki gibi ıslak saçlarını okşadı, kız kendinden geçmişti bile.. yaraları deli gibi kanıyordu… Bedenini kıpırdatmak, sevdiği kızı kıyıya ulaştırmak istiyordu ama yapamıyordu bedeni adeta uyuşmuştu… O an anlamışlardı, ölecekleri ama birlikte öleceklerdi...

“Seni seviyorum” dudaklardan dökülürken ikiside son bulmuştu....

Karşı kıyıdaki aşktı onlarınki. Birbirlerini bu kıyıda buldular ve bu kıyıda kaybettiler..


Kategori : Aşk İlişkileri

Yorum Yazın