Bendeki Orhan Gencebay Sevgisinin Hikayesi

Bendeki Orhan Gencebay Sevgisinin Hikayesi

Sene 1999. İçimde okuma hevesi olan bir ortaokul çocuğuydum. Okulum evime uzaktı ve her sabah evimle okulum arasındaki güzergah memleketimin sanayisinden geçiyordu.

Yine yağmurun sancısını çeken bir Mart ayıydı. Havadaki nem adama illallah getirtiyordu. Dudaklarım tatami minder da Five grubundan 'It's the things you do' şarkısı mırıldanıyordu. O zamanlar ilk aldığım bilgisayarın listesinden çalıntı. Sanayiden geçiyordum. Sıra oraya gelmişti. Öyle bir kasvetli ortamdır ki, sanki herkes savaşa hazırlanıyor, çekiç sesi, canavar matkap testere sesleri, torna sesleri. Ama olacak ya kulağıma bir ses geldi, o kadar sesi bi anda absorbe edip kulaklarımı mest etti. Hiç unutmam o sözün yarısını dinledim "Yeter ki sevdim de, ben bu aşk ile dünyanın kahrına güler geçerim."

Elimde hep küçük bir kağıt ve kalem hazır olurdu. Anadolu Lisesinde okuduğumdan -ki o zamanlar ilkokuldan sonra sınava girip kazanılıyordu- hemen sözleri not aldım. Biraz dinledim o nasıl bir huşuydu. Aklıma o zamanlarda platonik yaşadığım okuldan bi kız geldi. İnsan küçük dahi olsa aşkı büyük olabiliyordu.



Kategori : Kültür & Sanat

Yorum Yazın